Wat schattig! Ik zou ze wel op kunnen eten! Ze zijn zo lief! Dit zijn de typische uitspraken wanneer er iemand in Scooby komt en een nestje ziet. En ik denk, weer hoofdpijn, weer een probleem. Om eerlijk te zijn is de stroom puppies in onze opvang het laatste jaar onophoudelijk. Ik kan me geen week herinneren waarin we geen puppies hadden. Zelfs zo erg, dat we een kattenverblijf speciaal voor puppies in moesten richten.

Dit bewijst dat, zelfs met de moeite die we doen om de mensen wat te leren, het duidelijk is dat we niet tot mensen doordringen en ze laten beseffen dat er in dit land niet genoeg huizen zijn voor alle puppies die geboren worden. Ondanks alles zijn we in staat geweest om ze bijna allemaal te redden, met de menselijke en financiële middelen bedoel ik: een persoon besteedt al haar tijd aan de puppies, en soms weet je gewoon niet wat de toekomst voor ze in petto heeft. Zullen ze geadopteerd worden als ze nog klein zijn? Of zullen ze hier opgroeien zodat niemand ze meer wil?

 

In ieder geval, al deze gedachten komen in me op tijdens een maandagochtend terwijl mijn studenten een examen aan het maken zijn, en ik van de gelegenheid gebruik maak om dit op te schrijven. Misschien ben ik wel bang voor de toekomst van onze dieren, want het aantal adopties is drastisch verminderd, in sommige gevallen te wijten aan hetzes in Noord Europa tegen het adopteren van dieren uit het buitenland. Hetzes die ik trouwens xenofoob vind, of hebben onze dieren geen Europees paspoort? We kunnen er lang over discussiëren, en wat er achter zit, zoals ik al zei, ik ben een beetje bang omdat als ze nu niet geadopteerd worden gaan onze reserves op, zowel de mensen als de middelen. Meer dieren betekent meer kosten voor voer, personeel, dierenartsen, elektriciteit, etc. etc., en ik durf oprecht niet te zeggen hoe lang we het op deze manier nog vol houden.

Trouwens, ik begin te denken dat ik een beetje ga doemdenken en ik zit waarschijnlijk in een neerwaartse spiraal. Misschien komt het doordat het een grijze maandagochtend is, waarschijnlijk wel, maar desondanks hoop ik dat u nooit vergeet dat diegenen van ons achter de PC u nodig hebben aan de andere kant van die PC, en dat de levens van onze dieren in uw handen liggen.

Fermín