Beste Scooby-vrienden,

De ene keer hebben we meer tijd om te schrijven dan de andere. Vandaag heb ik mezelf voorgenomen om alle andere zaken opzij te schuiven en u op de hoogte te brengen van het nieuws uit de shelter. De laatste dagen zijn erg zwaar geweest. We hebben een enorme hoeveelheid honden opgevangen. Hoewel we een transport met honden voor Europa hebben gerealiseerd en sommige honden hier in Spanje geadopteerd zijn, is het aantal Galgo’s en andere rassen alarmerend gegroeid. We hebben zelfs andere reddingsacties, zoals die in El Cuervo, Sevilla, op een lager pitje moeten zetten. Eerst moeten er in onze shelter wat lege plekken komen om de honden op te kunnen vangen.

Op dit moment hebben meer dan 450 honden en we krijgen continue telefoontjes vanuit diverse plaatsen met verzoeken om honden op te halen. We moeten zelfs een wachtlijst hanteren en die wordt met de dag langer. María José ging bijvoorbeeld naar Cuellar om een heel bang zwerfhond te redden. De galga wilde niet in de vangkooi en na een hele middag wachten en proberen besloten we om binnenkort terug te komen en haar alsnog te vangen.

Dit jaar worden er meer honden achtergelaten dan in andere jaren. Dit geldt met name voor galgo’s hoewel zij niet de enige honden zijn die bij ons achtergelaten worden. Er is een groot aantal galgo’s aan het zwerven en omdat ze ons ontwijken zijn ze onmogelijk te vangen. En natuurlijk was het te verwachten dat het aantal verkeersslachtoffers onder de honden ook groter is. Dit alles is waarschijnlijk te wijten aan het volgende. De Federacion Española de Caza  ( De Spaanse Jachtvereniging) had een overeenkomst met een dodingstation in,  in ieder geval, Simancas en in Zamora waar alle jachthonden die niet meer voldeden door de jagers achtergelaten konden worden. Ze worden daar geëuthanaseerd. Dit zou op een humane wijze gebeuren hoewel ik me afvraag wat daar überhaupt humaan aan is. Ik denk dat er geen controle op was en er gaan verhalen over allerlei misstanden.  Honden zouden bijvoorbeeld direct na aankomst  geëuthanaseerd worden. Het zijn echter geruchten en we kunnen het niet bewijzen.

De jachtvereniging constateerde dat 80% van de honden die in de dodingstations werd gebracht uit galgo’s bestaat. Daarom vroegen ze de Federacion Española de Galgos (Spaanse Galgo Vereniging) om een bijdrage in de kosten. Dit werd geweigerd en de Jachtvereniging besloot daarop de galgueros niet meer in de gelegenheid te stellen hun “seizoensafval” in de stations te dumpen.  Stelt u zich eens voor: deze prachtige honden zijn voor hen niets meer of minder dan afval. Ze zijn het blijkbaar niet eens waard om ze door een dierenarts op een nette manier in te laten slapen.  Men gaat er zelfs prat op dat de galgo’s door de stichtingen beschermd worden en men heeft samen met een aantal shelters een platform gecreëerd: Platform for the Defence of the Spanish Galgo (Platform ter bescherming van de Spaanse Galgo). Ook al was dat een goed idee geweest, ik ben bang dat het ze niet zozeer gaat om bescherming van de galgo maar eerder van hun eigen reputatie.

Al met al, ik kan u nog meer van dit soort verhalen vertellen maar ik denk dat we praktisch moeten zijn.  Praktisch in de zin dat de honden uit onze shelter geadopteerd moeten worden. Hoe meer hoe beter. Het aantal adopties is de afgelopen tijd gedaald en u weet dat de honden u nodig hebben. Houd het volgende voor ogen: wanneer u één hond adopteert dan redt u er twee. U redt twee levens namelijk dat van de geadopteerde hond en dat van de hond die zijn of haar plaats in de shelter kan innemen. Nogmaals, we hebben een enorme wachtlijst die zo snel mogelijk korter moet worden.

Met een hartelijke groet en veel dank,