Er was eens een galguero die meerdere honden had waarmee hij regelmatig op jacht ging. Maar op een dag, afgelopen winter dus, besloot hij dat één van die honden hem niet langer aanstond voor datgene wat van hem verwacht werd. Misschien was hij niet snel genoeg, we weten het niet, maar de hond moest weg, dat stond vast. Nu was het een aantal jaren geleden zo in die omgeving waar de galguero woont, dat er aan het einde van het jachtseizoen een grote vrachtwagen langskwam, betaald door de gemeente, die de afgedankte honden van de galgueros ophaalde en in één keer allemaal afleverde bij Scooby. Maar de gemeente heeft, in al haar wijsheid, besloten hier geen geld meer in te steken. Waarom weten we niet, dus moeten de galgueros ze nu zelf naar Scooby brengen. En als ze dat niet willen doen, kunnen U en ik al raden wat er dan met de honden gebeurt!

Zo ook onze galguero uit dit verhaal. Hij vertelde zijn zuster, die altijd met veel liefde zijn honden verzorgt, dat hij deze hond ging doodschieten. Gewoon, heel simpel, alsof je een pak melk gaat halen in de winkel. Die hond wil ik niet meer, dus ik schiet hem dood. Omdat deze zus echt, in tegenstelling tot haar broer, veel van de honden houdt, heeft zij met heel veel overredingskracht geprobeerd haar broer ertoe over te halen om haar deze hond naar Scooby te laten brengen. Dit was niet eenvoudig. De man wilde hier niets van weten. Ja, je bent jager en het geweer hanteren is uiteindelijk je hobby. Maar na enkele dagen, omdat de zuster erover door bleef gaan, en om van het gezeur af te zijn gaf hij haar dan toch met tegenzin toestemming dit te doen.

En zo kwam zij de volgende dag, met tranen in haar ogen, deze prachtige Galgo aan de zorgen van Scooby toevertrouwen. Dit was voor de Galgo dé geluksdag voor de rest van zijn leven. Want nu BLIJFT hij leven. En hij is zo mooi en zo lief, hij verdient een beter leven en lot dan dat de gemiddelde galguero hier zijn honden aanbiedt. Als deze hond, en vele anderen die hier ook zitten te wachten, binnenkort door iemand liefdevol geadopteerd wordt, kan dit verhaal voor deze hond(en) eindigen als een sprookje: en hij leefde nog LANG en vooral GELUKKIG!!!

Cobie