|
Beste Scooby vrienden,
onlangs ontvingen wij een e-mail van een Duitse dame die ons bedankte voor haar Scooby hond. We vroegen haar om een aantal foto's te sturen, want het feit dat ze een van de zeer timide honden was, maakte ons nieuwsgierig. Op deze pagina kunt u haar verhaal en de foto's zien, omdat dit altijd een actueel nieuwsitem is. Hopelijk kan het u aanmoedigen om te overwegen een kans te geven aan een van deze dieren die al genoeg geleden hebben in hun leven. Het verhaal en de foto's bewijzen nog maar eens dat onvoorwaardelijke liefde en veel geduld kan leiden tot wonderen in het leven van een hond. Het is zeker niet altijd makkelijk, maar het is ook zeker de moeite waard!
Het Scooby team
Beste Scooby-Team, Ik heb één van de doodsbange reuen zonder oor geadopteerd uit de kennel van de zeer timide galgo’s. dat is nu 4 jaar geleden. Kasim is de naam die ik hem heb gegeven. Nadat ik hem een jaar met rust heb gelaten is hij voor mij een droomhond geworden. Maar 3 personen mogen hem aanraken, maar dat is prima. In het begin vroeg ik me af waar ik aan begonnen was om hem hierheen te halen. Mij alleen al zien was een marteling voor hem. Mijn galgomeisje heeft hem geleerd te leven zonder angst. Zij heeft zijn leven kwaliteit en veiligheid gegeven. Na 3 maanden mocht ik hem aanraken…maar hij vluchtte altijd de tuin in en liep uren rond het huis – mijn galgomeisje bracht hem weer naar binnen! Nu slaapt Kasim elke nacht naast me en hij legt zijn hoofd op mijn man zijn voeten en voelt zich tevreden. We nemen hem elk jaar mee naar de GPI zomerreünie en hij rent tussen iedereen door, niemand mag naar hem kijken of hem aanraken maar dat maakt niet uit! Dank jullie voor deze droomgalgo!! Petra Schleimer uit Ascheberg, Germany
Deze foto heb ik van Kasim en Arielle in Scooby gemaakt. Ze drukten zichzelf in de hoek…dus nam ik snel een foto. Die dag heb ik gezworen alle Galgo’s te helpen zolang ik op mijn benen kan staan J Drie maanden later kreeg ik ze allebei in de opvang, omdat het transport door de winter werd opgeschoven. Het wachten was een hel. Arielle woont als tweede hond bij een vriend van me. Nadat hij een jaar bij ons in de opvang was geweest, was Kasim nog steeds te timide om te plaatsen. Vier dagen heeft hij rond het huis gerend. Ik kon hem alleen eten geven door de bak door een kier van de deur te schuiven. Ik heb weken op de bank geslapen om hem te laten zien dat er niks gebeurt als ik in dezelfde kamer ben.
Kasim voelt zich echt op zijn gemak bij Indira! Zij heeft hem geleerd waar het leven werkelijk om draait. Zelfvertrouwen betekent dat je kan kwispelen en weten dat het geen pijn doet als je aangeraakt wordt. Ik heb bijna twee jaar gedacht: wat doe ik deze hond aan? Hij voelt geen plezier! Ik moest hem negeren, en Indira leerde hem alles.
Zo kijken mijn galgo’s als er een opvanghond ‘te gast’ is J zoals onze Tigger uit Scooby.
Dat ben ik, met van links naar rechts: Vera-Kaya, Angel, Indira en Kasim!!
Een dankbare glimlach voor Fermín! Dit is Vera..nu Kaya omdat die naam zo goed bij haar past. Het betekent ‘oudere zus’.
Dit is Kasim en zijn familie! De zwarte galgo is Vera uit Scooby. Ze zou ongeveer 15 moeten zijn. Ze woont nu iets meer dan een jaar bij mij en ze is fit! Destijds werd ze op de Scooby site gezet als oudste vrouwtje in de opvang, waardoor ik meteen actie heb ondernomen J
Op deze foto zie je Kasim! Hij is nog steeds bang voor vreemden. We hebben geen idee hoe hij zijn complete oor is kwijtgeraakt in Spanje, maar het moet vreselijk traumatisch zijn geweest. Na 4 jaar vertrouwt hij slechts 3 personen. Maar hij is zo geweldig. We vallen altijd rug tegen rug in slaap J
|
