Op een dag werden we gecontacteerd door Valladolid’s CAM (een openbaar centrum die mensen opvangt met een handicap) om een bezoek te brengen aan het asiel. We voelden ons vrij gespannen want dit werd ons eerste educatief bezoek. Wat als we niet voldoen aan hun verwachtingen? We aanvaardden de uitdaging en nodigden hen uit op een morgen om alle dieren te ontmoeten die hier verblijven.

We verwelkomden de zeven kinderen samen met 3 begeleiders. Er werd voorzien om na één uur af te ronden om de kinderen niet te veel te vermoeien maar het werd uiteindelijk meer dan een uur omdat alles zo aangenaam verliep. Wat we allemaal deden in dat uur vertel ik je zo meteen!

We begonnen het bezoek in de tuin waar, zoals velen onder jullie weten, meerdere Galgos vrij rondlopen. Daarnaast hebben we in de tuin ook een afgesloten deel waar verschillende honden leven. In het begin durfden een aantal kinderen niet in de tuin maar toen ze hun vriendjes de honden zagen aaien verdween hun vrees als sneeuw voor de zon! De kinderen waren ontroerd net als onze honden. Beide genoten van de aanrakingen en van de voldoening dat iemand je leuk vindt.

Na het bewogen bezoek aan de tuin toonden we waren de katten leven. Hier was de sfeer al direct helemaal anders: we zagen de reactie van de kinderen bij de honden en waren nu zelf ook een stuk rustiger. We legden hen uit wat de katten eten, waar ze slapen, hoe ze spelen en gaven antwoord op de vele vragen die ze ons stelden.

De kinderen werden euforisch en wilden alle andere dieren ook zien.

En dan werd het tijd om de andere dieren een bezoek te brengen: “Mapi”; onze wasbeer, de kippen, de kalkoenen, de schapen, de varkens…en de sterren van de dag: de lieve ezels! De kinderen konden de ezels voederen met lekkere wortels, ze stonden daardoor heel dicht en konden de ezels zelfs aaien waar ze beiden duidelijk van genoten!

Ondertussen werd het tijd om het bezoek af te ronden. Velen onder hen wilden niet terug naar CAM maar de kinderen vertrokken na het afscheid allen opnieuw naar Valladolid.

Ik ben er zeker van dat ze dit bezoek aan Scooby niet zullen vergeten!

Ook wij zullen hen niet vergeten; hun glunderende oogjes wanneer ze op het busje stapten. Nu we weten dat we dit aankunnen hopen we bij Scooby dat dit niet het laatste bezoek was maar een begin van nog vele! 

SEE YOU SOON

María

----- Original Message -----

To: Scooby

Sent: Monday, April 02, 2007 9:46 PM

Subject: agradecimiento

Ik ben Begoña, een van de mentors die vorige week bij Scooby op bezoek was met de kinderen van CAMP. Ik schrijf jullie om te bedanken voor het warme welkom en de vrijgevigheid waarmee jullie werkzaamheden en de geweldige dingen die jullie doen met ons gedeeld werden. Het was een verrijkende ervaring voor mij, en ik weet zeker dat dit ook voor de kinderen geldt.

Ze vonden het ontzettend leuk.

Nogmaals enorm veel dank en gefeliciteerd met jullie werk.